Wsie gminy Biskupiec

Na pragnących spokoju, odpoczynku od codziennego zgiełku czekają okolice miasta Biskupiec. Nasze wsie zapewnią ukojenie duszy i pozwalają zjednać się z przyrodą. Zaznać tu można ciszy zmąconej jedynie odgłosem śpiewających ptaków. Spacer po większości wsi to doskonała lekcja historii, a poznając charakter poszczególnych zabytków można poczuć dawny klimat i wywnioskować jak wyglądało życie Naszych pradziadków. Przeprowadzić małą analizę co przetrwało, a co zabił nieubłagalnie mijany czas.

Wieś Biesówko

Pierwotna nazwa miejscowości brzmiała KL. Boessau. Jest to pięknie położona miejscowość, usytuowana wśród pagórków w pobliżu jeziora Tejstymy (Biesowskigo). Początki tej miejscowości ściśle związane są z powstaniem wsi Biesowo. Wspomniani wyżej Rycerze Santirme i Mikołaj założyli tu folwark szlachecki na 20 z 60 przyznanych im włók.

Czytaj więcej...

Wieś Biesowo

Miejscowość dawniej zwana Gr. Boessau, założona 22 lipca 1354 r., kiedy to w wyniku decyzji sądu polubownego rycerze Santirme i Mikołaj otrzymali od biskupa Jana z Miśni 60 włók ziemi. Z czego 40 włók przeznaczyli pod wieś Biesowo. Początkowo nazwa miejscowości brzmiała Besaw następnie Bessaw (1576 r,) Gross Bessau (1615 r.) Miejscowość zniszczona została podczas wojny trzynastoletniej.

Czytaj więcej...

Wieś Borki Wielkie

Miejscowość usytuowana na pograniczu gmin Biskupiec i Sorkwity, 7 km na wschód od Biskupca, przy DK nr 16. Pierwsza wzmianka o Borkach Wielkich pochodzi z 1469 roku, kiedy to znajdowały się one w posiadaniu Piotra z Wildenaw, z czego należy wnioskować, że istniały już wcześniej. Pierwotny majątek najprawdopodobniej uległ zagładzie.

Czytaj więcej...

Wieś Botowo

Wieś założona w XVI wieku pierwsza wzmianka pochodzi z 1579 r. Nowy przywilej lokacyjny nadano tej miejscowości w 1612 roku. Mieszkańcy Warmii i Mazur od wieków czcili żołnierzy, którzy wyruszali z tej ziemi i ginęli na wojnach. Echa tej tradycji ciągle są widoczne w krajobrazie wsi, jako że dawni mieszkańcy Botowa uczcili poległych żołnierzy, którzy zginęli na „wielkiej wojnie” wystawiając im pomnik.

Wieś Czerwonka

Miejscowość o pierwotnej nazwie Rothfliess, leżąca na północ od Jeziora Dadaj. Jest to dawny majątek szlachecki powstały z nadania w drugiej połowie XIV wieku przez biskupa Jana Stryprocka dworzaninowi Tylowi 40 włók lasu w pobliżu Biesowa. Nazwa miejscowości pochodzi z języka niemieckiego Rothfliess- czyli czerwony potop. Pod koniec XIX wieku Czerwonka stała się ważnym węzłem kolejowym.

Czytaj więcej...

Wieś Droszewo

Miejscowość założona w II połowie XIV wieku leżąca w pobliżu Jeziora Dadaj. We wsi znajdują się zabytki. Pierwszym z nich klasycystyczny dwór. Sam parterowy budynek może pochodzić jeszcze z końca XVIII wieku. Założony na planie prostokąta przykryty jest wysokim dachem mansardowym. Na osi elewacji wzdłużnych posiada obustronny płytki ryzalit zwieńczony niewielkim, spłaszczonym naczółkiem.

Czytaj więcej...

Wieś Kamionka

Ta położona w mazurskiej części Gminy Biskupiec miejscowość dzisiejszą unikalną formę uzyskała w wyniku zagospodarowania terenu wokół jeziora o nazwie Kamionka (7,37ha). Na wschód od Kamionki leży duże jezioro „Pierwój” o powierzchni 151,2ha.

Czytaj więcej...

Wieś Kobułty

Miejscowość założona w II połowie XIV wieku. W roku 1897 rozpoczęto budowę kościoła p.w. Św. Józefa, którą zakończono w 1899 r. Katolicka parafia p. w. Świętego Józefa utworzona została 2 marca 1901 roku. Ten neogotycki, murowany kościół jest dziełem znanego architekta Frizta Heitmanna.

Czytaj więcej...

Wieś Lipowo

Początki tej miejscowości sięgają XVI wieku. W miejscowości znajduje się dwór z końca XIX wieku, a także dąb o obwodzie 5 m i wysokości ok 25 m będący pomnikiem przyrody.

Wieś Mojtyny

Miejscowość założona w XV wieku. Znajduje się tu park podworski i zabudowa gospodarcza, czworak, budynek dawnej szkoły. Mojtyny i okolice tej miejscowości wyróżniają się pod względem ilości odnajdowany śladów dawnego osadnictwa. Miejscowość położona w pobliżu terenów mocno wyróżniających się pod względem przyrodniczym. W 2011 r., zajęła czwarte miejsce w konkursie „Czysta i piękna zagroda -estetyczna wieś”

Wieś Najdymowo

Wieś o pierwotnej nazwie Neydims, założona 27 grudnia 1380 r. Nazwa miejscowości wywodzi się podobno od pruskiego nazwiska Neydym (Najdyma).

Wieś Nowe Marcinkowo

Miejscowość powstała prawdopodobnie XVI wieku. We wsi dawniej istniał młyn. Na obszarze miejscowości zachował się budynek dawnej szkoły z początków XX wieku.

Wieś Parleza Wielka

Miejscowość założona w II połowie XIV wieku. Są to dawne dobra rycerskie, w XIX wieku i na początku XX wieku należały do rodziny von Damm. Pruska nazwa miejscowości prawdopodobnie oznacza przełaz i może się wiązać z istnieniem szlaku komunikacyjnego. W 1905 r., w części wschodniej majątku powstała cegielnia, która czerpała surowiec z pobliskich złóż glinki ceramicznej.

Czytaj więcej...

Wieś Rasząg

Miejscowość o pierwotnej nazwie Raschung, powstała w 1569 r., przez nadanie bratu Stanisława Hozjusza Janowi 60 włók ziemi. Nazwa wsi pochodzi od pruskiej nazwy jeziora Rashink. (Jan Chłosta). Dużą ozdobą miejscowości, budzącą zainteresowanie turystów jest neoromański kościół filialny parafii Ewangelicko - Augsburskiej w Sorkwitach wybudowany w 1925 r. z kamieni (łamany spoinowany).

Czytaj więcej...

Wieś Rudziska

Wiadomo, że miejscowość istniała już w II połowie XVI wieku. W 1579 r., wieś obejmowała 40 włók. Niemiecka nazwa wsi Rudau pochodzi od zniekształconego słowa staropruskiego rudne co oznacza moczary. W pobliżu wsi znajdowało się bagno nazywane Czerwonym. We wsi znajduje się niewielki budynek dworski prawdopodobnie z początku XX wieku (dach naczółkowy). Zachował się także budynek dawnej szkoły.

Czytaj więcej...

Wieś Rzeck

Miejscowość założono w II połowie XIV wieku. Pierwszy dokument lokacyjny wsi wystawiono w 1382 r. Jednak zasadźca Jan z Mokin nie zdołał się wywiązać z tego obowiązku. Z tego powodu miał zostać wystawiony w 1426 r., kolejny dokument lokacyjny. W pierwszym okresie swojego istnienia miejscowość ta dostarczała biskupstwu miodu. Była to wieś bartnicza. W 1582 r., przywilej lokacyjny odnowił sam biskup Marcin Kromer.

Wieś Stanclewo

Wieś założona została w 1569 r., przez biskupa Hozjusza nad Jeziorem Jełmuń. Przez to jezioro przebiega historyczna granica pomiędzy Warmią, a Mazurami. W jego pobliżu w 1907 r., wśród malowniczej okolicy wybudowano kościół pw. Świętego Józefa i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi. Jest to niewielki kościół, do którego przylega bezpośrednio plebania.

Czytaj więcej...

Wieś Stryjewo

Miejscowość o dawnej nazwie Striewo. Dokument lokacyjny wsi zaginął. Wiadomo natomiast, że w 1395 r. biskup Henryk Sorbom nadał Prusom wolne zagrody leżące pomiędzy j. Węgojskim, a Stryjewskim po 6 włók każda. Przywilej ten nadany został nie całej osadzie lecz pojedynczym zagrodom.

Czytaj więcej...

Wieś Węgój

Miejscowość dawniej zwana Wengoyen. Leży w malowniczej scenerii nad Jeziorem o tej samej nazwie. Nazwa miejscowości pochodzi prawd. z języka pruskiego. W 1379 r., biskup Henryk Sorbom nadał swoim dworzanom Teodorykowi i Kasprowi po 40 włók ziemi na prawie chełmińskim. W 1359 r., zapis rzeki brzmiał Wangoien, w 1426 – Wangoyen, w 1615 – Wangoi, w 1656 r. Wengoyen.

Czytaj więcej...

Wieś Wilimy

Dawna nazwa miejskości brzmiała Willys. 3 maja 1359 r., biskup Stryprock wystawił dokument lokacyjny wsi Suszekaym późniejszym Wilimom. Zasadźcą został Prus Suse od imienia, którego wieś wzięła swoja nazwę. Nazwa pochodzi z połączenia imienia Suse ze słowem staropruskim caymis czyli wieś. Miejscowość założona na prawie chełmińskim na początku liczyła 40 włók. Niemiecka nazwa Willims nadana została w XIX wieku.

Wieś Zabrodzie

Miejscowość założona w XVIII w. jako wieś podmiejska. W 1885 r., Zabrodzie i Bukowa Góra liczyły po cztery domy każda. Na początku była to niewielka czterołanowa wieś z czteroma osadnikami. W pobliżu miejscowości znajduje się tu rezerwat florystyczny, w którym występuje wiele rzadko spotykanych gatunków roślin między innymi ,,sławna” drapieżna rosiczka.

Wieś Zarębiec

Miejscowość o pierwotnej nazwie Kleisack, założona została w 1379 r., przez biskupa Henryka Sorboma. Można obejrzeć tu ciekawą w swej formie kapliczkę. Stoi ona wśród drzew, posiada dekoracje elewacji w postaci tak zwanego fryzu kostkowego. W kapliczce znajduje się kilka wnęk, w których niestety nie zachowały się już rzeźby.